Język japoński – co musisz wiedzieć?

W tym krótkim poście postaramy się przybliżyć Ci język japoński. Wpis kierowany jest nie tylko do osób, które uczą się lub chcą zacząć naukę tego języka, ale również szukają tłumacza. Często  japoński okazuje się problematyczny jeśli chodzi o rozliczenia. Klienci chcą, aby ceny podawane były na tej samej zasadzie, co w przypadku tłumaczeń z/na angielski, niemiecki, francuski itd. Niestety zapis to bardzo utrudnia i w prosty sposób z 300 znaków w japońskim robi się prawie 1800 znaków w polskim.

Do rzeczy… Co musisz wiedzieć o japońskim, gdy po prostu kochasz języki obce, przed podjęciem nauki, zleceniem tłumaczenia?

  • Japoński jest językiem aglutynacyjnym – oznacza to w dużym skrócie, że do podstawy wyrazu dodaje się końcówki, przy czym baza w większości przypadków (nie licząc kilku wyjątków) pozostaje bez zmian. Dla porównania w językach fleksyjnych odmianie bardzo często podlega cały wyraz.
  • Japoński jest językiem izolowanym. Trudno przypisać go do jakiejkolwiek grupy językowej. Istnieje wiele różnych teorii jeśli chodzi o pokrewieństwo japońskiego z innymi językami, ale wciąż nie są one potwierdzone.
  • W Japonii używa się systemu pisma, który składa się z 4 elementów: Kanji 漢字- znaki pochodzenia chińskiego, Katakanaカタカナi Hiragana ひらがな – 2 sylabariusze oraz Romaji ローマ字 – zapis łaciński.
  • W japońskim występują dwa czasy – przeszły oraz teraźniejszo-przyszły.
  • Język japoński ma bardzo rozbudowaną gramatykę, dużo konstrukcji. Początkowo wszyscy uczniowie uważają, że japoński ma bardzo łatwą gramatykę. Oczywiście w porównaniu z angielskim, dwa czasy wydają się rajem na ziemi, ale w rzeczywistości gramatyka języka japońskiego jest pełna różnych konstrukcji, często bardzo podobnych. Jednak systematyczna nauka pozwala na opanowanie wszystkich zagadnień.
  • Japońskim włada 130 mln ludzi na całym świecie.
  • W języki japońskim nie ma odmiany przez przypadki.
  • Nie ma też rozróżnienia na rodzaj męski i żeński, ale istnieją wyrażenia, których kobietom/ mężczyznom nie wypada używać. Możemy nawet mówić o języku kobiecym i męskim.
  • Chociaż istnieje rozróżnienie na liczbę pojedynczą i mnogą, nie jest ona istotna. Tworzy się ją poprzez dodanie specjalnych sufiksów, wnioskuje z kontekstu lub stosuje reduplikację.
  • Japoński ma szyk zdania SOV, co oznacza, że czasownik zawsze jest na końcu, a to niestety utrudnia tłumaczenie, zwłaszcza ustne.
  • 60% słownictwa japońskiego to zapożyczenia z języka chińskiego, aczkolwiek obecnie słabnie popularność tych wyrazów, coraz większa ilość zastępowana jest gairagio外来語, czyli zapożyczeniami z angielskiego, hiszpańskiego i innych języków
  • Japoński w przeciwieństwie do wielu języków azjatyckich nie ma tonów, ale ma przedłużenia dźwięków
  • Duże znaczenie mają klasyfikatory, bez ich znajomości trudno jest tak naprawdę liczyć.
  • Czasowniki odmieniają się regularnie, mamy tylko dwa stałe wyjątki i kilka pomniejszych.
  • Wyróżniamy dwie grupy przymiotników tzw. ‚i’ oraz ‚na’.
  • ‚i’ przymiotniki odmieniają się jak czasowniki.
  • ‚na’ przymiotniki zachowują się jak rzeczowniki.
  • Japoński nazywany jest językiem grzecznym, ale istnieje też forma potoczna Natomiast wśród odmian grzeczniejszych (keigo 敬語) możemy wymienić: teineigo丁寧語 – neutralny, kenjo-go 謙譲語 – skromny i sonkei-go 尊敬語 – wywyższający.

Chcesz dowiedzieć się czegoś więcej o japońskim? Sprawdź nasze fanpage na Facebooku:

Zajrzyj na naszego INSTA – instagram.com/wordpassionpl – tutaj codziennie umieszczamy nowe listy słówek. Sporą dawkę informacji znajdziesz też na blogu jezyki-swiata.blogspot.com

 

See true beauty

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *